اندرآشفتن

اندرآشفتن . [ اَ دَ ش ُ ت َ ] (مص مرکب ) خشمگین شدن . تند شدن : چو سر پرشد از باده ٔ خسروی شغاد اندر آشفت از بدخویی . فردوسی . و رجوع به آشفتن شود.