انداینده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انداینده . [اَ ی َ دَ / دِ ] (نف ) کاهگل کننده . اندودکننده . (فرهنگ فارسی معین ). طاین . (یادداشت مؤلف ) : با گل انداینده اسگالیده گل دستکاری می کند پنهان ز دل . مولوی . ◄ زراندود کننده . (فرهنگ فارسی معین ).