انداد

انداد. [ اَ ] (اِ) هر گیاهی که به بینی رنج رساند. (ناظم الاطباء). تره تیزک . کیکیز. جرجیر. مردم سیستان تره تیزه گویند. (از فرهنگ شعوری ج ١ ورق ١٠٣ الف ). جرجیر دشتی . ایهقان . (یادداشت مؤلف ). ◄ گچ . (ناظم الاطباء). در برخی جاها به معنی اندود و کاه گل بکار رود. (از شعوری ج ١ ورق ١٠٣ الف ).

انداد. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ نِدّ. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (دهار) (ترجمان جرجانی مهذب عادل بن علی ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). همتایان . همانندان . امثال . نظرا. (فرهنگ فارسی معین ).

انداد. [ اَ ] (اِخ ) دهی است از بخش حومه ٔ شهرستان مشهد با ٦١٧تن سکنه . آب آن از قنات و محصول آن غلات، پنبه و کنجد است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).