انحماق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انحماق . [ اِ ح ِ ] (ع مص ) گول و بی عقل گردیدن . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). احمق شدن . (از اقرب الموارد). ◄ کار احمقانه کردن . (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد)). ◄ خوار گردیدن . ◄ تواضع کردن . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ کهنه شدن جامه . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). اخلاق . (از اقرب الموارد). یقال : انحمق الثوب . ◄ کاسد شدن بازار. (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (آنندراج ). کساد شدن بازار. (تاج المصادر بیهقی ) (از اقرب الموارد). یقال : انحمق السوق . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).