انحصاری

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

انحصاری . [ اِ ح ِ ] (ص نسبی ) منسوب به انحصار. ◄ منحصر: فروش ... انحصاری است . (فرهنگ فارسی معین ).