انجدال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انجدال . [ اِ ج ِ ] (ع مص ) بر زمین افتادن . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (تاج المصادر بیهقی ) (از اقرب الموارد). بر زمین افتاده شدن . (آنندراج ). یقال : جدله فانجدل . (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انجدال . [ اِ ج ِ ] (ع مص ) بر زمین افتادن . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (تاج المصادر بیهقی ) (از اقرب الموارد). بر زمین افتاده شدن . (آنندراج ). یقال : جدله فانجدل . (ناظم الاطباء).