انتیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ) [ انگ. ]<BR>۱- درونی، ذاتی، محرمانه، صمیمی، دوست صمیمی.<BR>۲- فهماندن، حالی کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ) [ انگ. ] ۱- درونی، ذاتی، محرمانه، صمیمی، دوست صمیمی. ۲- فهماندن، حالی کردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انتیم . [ اَ ] (فرانسوی، ص ) خودمانی . صمیمی : خیلی با هم انتیم هستند.