انتظامی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انتظامی . [ اِ ت ِ] (ص نسبی ) منسوب به انتظام . (فرهنگ فارسی معین ). ♦ قوای انتظامی ؛ قوه هایی که حفظ نظم و آرامش مملکت بعهده ٔ آنهاست، مانند ارتش و شهربانی و ژاندارمری . (از فرهنگ فارسی معین ). ♦ مأمور انتظامی ؛ مأموری که عهده دار حفظ نظم و آرامش است .