انتضاح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انتضاح . [ اِت ِ ] (ع مص ) جوشیدن اشک چشم . ◄ آب بر شرمگاه پاشیدن بعد وضو. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ پاشیده شدن آب . (تاج المصادر بیهقی ). ترشّش . انتضاخ . ◄ از امری اظهار برأت کردن . (از اقرب الموارد).