انتشاش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انتشاش . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) دراز گردیدن : انتشّت الشجرة انتشاشاً، و قول ابن عباد تصحیف، صوابه : أنتشت کأکرمت . (از منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انتشاش . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) دراز گردیدن : انتشّت الشجرة انتشاشاً، و قول ابن عباد تصحیف، صوابه : أنتشت کأکرمت . (از منتهی الارب ).