انبا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انبا. [ اَم ْ ] (اِ)پدر مرشد در نصرانیت . (اعجمی ) (از اقرب الموارد).
انبا. [ اَم ْ ](اِ) همان عنباست و آن میوه ٔ درختی است هندی . درخت آن باندازه ٔ درخت گردو و ساق و برگش به ساق و برگ درخت گردو شبیه است . فقط در چین و هند می روید. انبا مانند بادام بزرگ عقابیه و برخی از آن مانند سیب مستدیر است . (از تذکره ٔ داود انطاکی ص ٦٢) (از مفردات ابن البیطار ج ٣ ص ١٥٣، ذیل عنبا). و رجوع به عنبا شود.