انبان شناور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انبان شناور. [ اَم ْ ن ِ ش ِ وَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) خیک پرباد یا سبویی که شناور بمدد آن دردریای عریض شنا تواند نمود. (آنندراج ) : درین دریا که مواجش نبیند روی ساحل را چو انبان شناور از هوا پر کرده ام دل را. وحید (از آنندراج ).