انبارش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انبارش . [ اَم ْ رِ ] (اِمص ) انباردن . (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ). پر کردن . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ (اِ) هر چیزی که درون چیزی را بدان پر کنند و آنرا بعربی حشو گویند. (از برهان قاطع) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج ) : چو مخزن پر مکن از هرچه یابی مساز انبارش خوردن شکم را. ابوالمعانی (از شعوری ج ١ ورق ١١٢ الف ).