انبات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انبات . [ اِم ْ ] (ع مص ) رستن گیاه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). رُستن . (مصادر زوزنی ). برُستن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ رویانیدن .(منتهی الارب ) (مصادر زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ) (آنندراج ). گویند انبت اﷲ نباتاً فهو منبوت . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). ◄ موی زهار برآوردن کودک . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
انبات . [ اِم ْ ] (از ع، حامص ) روییدگی . (ناظم الاطباء).