انان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انان . [ اَ ] (ع مص ) أن َّ المریض اناً و انیناً و اناناًو تأناناً؛ نالید. (از اقرب الموارد). ◄ (اِمص ) نالش . (مهذب الاسماء). و رجوع به ان ّ شود.
انان . [اَن ْ نا ] (ع ص ) مرد بسیار ناله کننده . (ناظم الاطباء) (آنندراج ). کثیرالانین . (از اقرب الموارد). بسیار نالنده . بسیارنال . بیش نالنده . (فرهنگ فارسی معین ).
انان . [ اُ ] (ع ص ) مرد بسیار ناله کننده . (ناظم الاطباء). بسیار ناله کننده . (آنندراج ). کثیرالانین . (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) ناله . (ناظم الاطباء).