انامل

انامل . [ اَ م ِ ] (ع اِ) ج ِ اَنْمُله و اَنْمِله واَنْمَله و اُنْمُله و اُنْمِله و اُنْمَله و اِنْمُله و اِنْمَله و اِنْمِله به تثلیث میم و همزه . (ازاقرب الموارد). سرانگشتان . (غیاث اللغات ) (ترجمان علامه جرجانی مهذب عادل بن علی ) (آنندراج ) : وگر از خدمتت محروم ماندم بسوزم کلک و بشکافم انامل . منوچهری . سحره ٔ بابل سخره ٔ انامل او بودند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٢٣٦). بس انامل رشک استادان شده در صناعت عاقبت لرزان شده . مولوی (مثنوی ). ◄ انگشتان . (فرهنگ فارسی معین ) : ایشان انامل ساعد صاحب شریعت و وایل سحایب صدر نبوت و... بودند. (تاریخ بیهقی ص ١١). که او به پنج انامل بفتح باب سخن ز هفت کشور جانم ببرد قحط و وبا. خاقانی . پس بر آن سد مبارک ده انامل برگشاد جدولی را هفت دریا ساخت از فیض عطا. خاقانی . و رجوع به انملة و انملات شود.