اناریاسین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اناریاسین . [ اَ ] (اِ مرکب ) اناری که روز نوروز چهل بار و بقولی صد بار سوره ٔ یاسین بر آن دمند. گویند هرکه آن را بی مشارکت غیری بخورد تمام سال از امراض جسمی در امان باشد. (از غیاث اللغات ) (از آنندراج ) : شرکت غیر برنمی تابد نار پستان انار یاسین است . شاپور تهرانی (از آنندراج ). گزند بوسه ٔ اغیار برنمی تابد که گفت سیب ذقن کم ز نار یاسین است ؟ سالک قزوینی (از آنندراج ). سیب غبغب اگر بدست افتد بهتر از صد انار یاسین است . صائب .