اناره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اناره . [ اِ رَ ] (ع = انارة، مص ) مأخوذ از تازی، روشن شدن . (مصادر زوزنی ). ◄ روشن کردن . (مصادر زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). اضائه . تبیین . ایضاح . (یادداشت مؤلف ). ◄ جامه را علم زدن . (مصادر زوزنی ). جامه را علم کردن . ◄ شکوفه بیاوردن . (تاج المصادر بیهقی ). و رجوع به انارة و انارت شود.