اناحره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اناحره . [ ] (اِخ ) (به معنی تنگنا) شهر سبطیساکار بود که بعضی، موقع آنرا در قسمت شمالی آن ملک و بعضی در نزد مسکره و سایرین در نزد ناعوره که در طرف شرقی کوه حرمون صغیر واقع است دانسته اند. (از قاموس کتاب مقدس ).