انابیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انابیب . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ انبوب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به انبوب شود. ♦ انابیب الریه ؛ مخرجهای دم . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مخارج دم و نفس از شش . (ناظم الاطباء). ◄ ج ِ انبوبة. (از اقرب الموارد). رجوع به انبوبة شود.