امینای کرمانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امینای کرمانی . [ اَ نا ی ِ ک ِ ] (اِخ ) از شاعران قرن یازدهم هجری بود و بشغل کاسه گری اشتغال داشت . نصرآبادی نویسد: طبعش خالی از لطفی نیست . از اوست : سرو را پای رعونت در گل از رفتار تست آب و رنگ نُه چمن صرف گل رخسار تست هر پریشانی که جمع آوردم از زلف تو بود مایه ٔ آشفتگی ها طره ٔ طرار تست . (از تذکره ٔ نصرآبادی ص ٣٨٢) (از تذکره ٔ صبح گلشن ص ٤١ و ٤٢) (از الذریعه قسم ١ از جزء ٩ ص ١٠٣) (از فرهنگ سخنوران ).