امین بلخی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امین بلخی . [ اَ ن ِ ب َ ] (اِخ ) محمدامین . شاعر و از ملازمان بابر میرزا (قرن ٩ هجری ) بود و در استرآباددرگذشت . وی پدر امینی بلخی سمرقندی است . از اوست : ای سیه چشم خطائی مرغ جان را با تو انس وز سیه چشمان دیگر همچو آهو دل برم . (از ترجمه ٔ مجالس النفایس چ حکمت ص ٤٣) (از الذریعه قسم ١ از جزء ٩ ص ١٠٤) (از فرهنگ سخنوران ). و رجوع به امینی بلخی سمرقندی شود.