امیله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امیله . [ اَ ل َ ] (اِ) آمله . آملج . املج . (از فرهنگ فارسی معین، ذیل امیله و آمله ). میوه ایست در هندوستان که در شکر پرورده کنند و خورند. (از برهان قاطع). ثمری است دوایی، خاصیت سرد دارد. (آنندراج ) (از مؤید الفضلاء).