امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات (گزیده ناقص) | گزیده غزل ۶۱۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
نو بهار است و گل و موسم عیدای ساقی باده نوش و گذر از وعد و وعیدای ساقی روز محشر نبود هیچ حسابش به یقین هر که در کوی مغان گشت شهیدای ساقی گشت پیمانه چو تسبیح روان در کف شیخ تا ز لعل تو یکی جرعه کشیدای ساقی حاصل از عمر ندارد به جز از حسرت و درد هر که عید است ز میخانه بعیدای ساقی آنکه در کوی محبت قدم از صدق نهاد دگر او پند ادیبان نشنیدای ساقی بارها کرده بدم توبه ز میباز مرا چسم مست تو به میخانه کشیدای ساقی زاهد از شرم تو دایم سر انگشت گزد جز در میکده جایی مگریدای ساقی