امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات (گزیده ناقص) | گزیده غزل ۵۷۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
آن کیست که میآید صد لشکر دل با او درویش جمالش ما سلطان دل ما او بیصبح شبی خواهم کورا غم خود گویم من گویم و او خندد تنها من و تنها او مستم زخیال او من با وی و وی بیمن یارب چه خیالست این اینجا من و آنجا او مهتاب چه خوش بودی گر بودی و من تنها لب برلب و رو به ررو و او با من و من با او گویند مرا آخر دیوانگیت خوشد دیوانه چرا نبودم ماه من و شیدا او من خسروا و شیرین بنگر که چه شکلست این دیباچه دلها من آیینه جانها او