امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات (گزیده ناقص) | گزیده غزل ۴۱۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
آنکه از جان دو ستر میدارمش گر مرا بگذاشت من نگذارمش آنکه در خون دل من تشنه است من دو چشم خویش میپندارمش گر چه هست او یار من من یار او من کجا یارم که گویم یارمش هیچ رحمی نیست بر بیمار خوش آن طبیبی را که من بیمار مش با دل خود گفتم او را چیستی؟ گفت خسرو او گل و من خارمش