امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات (گزیده ناقص) | گزیده غزل ۳۲۰
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
سوز دلم بدید و ز دیده نمینریخت این یار خانه سوخته را این قدر نبود دوش آمدی و معذرتی گر نکرد من معذور دار زانکه ز خویشم خبر نبود بیگانه وار از سر ما سایه برگرفت ما را ز آشنایی او این گمان نبود گل آمد و به باغ رسیدند بلبلان وان مرغ رفته را هوس آشیان نبود یارب که دوش غایب من خانه که بود تشویش این چراغ ز پروانه که بود؟