امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات (گزیده ناقص) | گزیده غزل ۲۹
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ای صبا بوسه زن ز من در او را ور نرنجد لب چو شکر او را چون کسی قلب بشکند که همه کس دل دهد طره دلاور او را رو سوی سر و تا فرو بنشیند زانکه بادیست هر زمان سر او را دل مده غمزه را به کشتن خلقی حاجت سنگ نیست خنجر او را چون بسی شب گذشت و خواب نیامد ای دل اکنون بجو برادر او را