امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات (گزیده ناقص) | گزیده غزل ۲۱۶ - غزلی که درپایان تصنیف قران السعدین سروده است
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
نامه تمام گشت، به جانان که میبرد؟ پیغام کالبد به سوی جان که میبرد؟ این خط پر ز مهر به دلبر که میدهد؟ وین دردسر به مهر به درمان که میبرد؟ این نامه نیست پیرهن کاغذین ماست پرخون زدست هجر، به جانان که میبرد؟ جانان مرا به هجر تو هر مونسی که هست غم میبرد ولی غم هجران که میبرد؟ گفتی نگاهدار به فرمان خویش دل دارم ولی بگوی که فرمان که میبرد؟ دردا که دل ز خسرو بیچاره میرود واگاه نی ز بردن دل، آن که میبرد!