امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات (گزیده ناقص) | گزیده غزل ۱۷۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
تر کن من دی سخن به ره میگفت هر که رویش بدید مه میگفت او همی رفت وخلق در عقبش وحده لا شرک له میگفت دل خطش را زوال جان میخواند نیم شب را زوالگه میگفت گفتمش تیر میزنی بردل خنده میزد به ناز و نه میگفت خسرو از دور همچو مدهوشان نظری میفکند دوه میگفت