امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات (گزیده ناقص) | گزیده غزل ۱۶۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
بیشاهد رعنا به تماشا نتوان رفت بیسرو خرامنده به صحرا نتوان رفت صحرا و چمن پهلوی من هست بسی لیک همره تو شوای دوست که تنها نتوان رفت مائیم و سر کوی تو گر پیش نخوانی اینجا بتوان مرد و از اینجا نتوان رفت گفتم که ز کویت بروم تا ببرم جان گفتی بتوان جان من اما نتوان رفت ای قافله در بادیهام پای فرو ماند بگذر تو که در کعبه به این پا نتوان رفت مپسند که در پیش لبت مرده بمانم نازیسته از پیش مسیحا نتوان رفت