امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۲۳۹
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
نترسم از بلا چون دیده بر رخسارهای دارم که جان غم کشی بیغیرتی بیکارهای دارم بخواهم سوخت روزی عاقبت این آشنایان را که هر شب بر سر کویش رهی خونخوارهای دارم نظر در یار مشغول است و جان در بار بربستن تو، ای نظارگی، دانی که من نظارهای دارم نمیدانم، حکیما، دل کجا شد در جگر خوردن ببینی در غریبستان یکی آوارهای دارم برآمد دودم از جان، چند سوزم زین دل پاره مسلمانان، نه دل دارم که آتش پارهای دارم چو خاک خفتگان رفتم به رخ، و اکنون که حاصل شد چگونه بر چنان یاری چنین رخسارهای دارم؟ ز آه خسروش، یارب نگیری گر چه آن نادان نیارد هیچ گه در دل که من بیچارهای دارم