امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۲۳۶
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
برون آ اندکی، جانا که بسیار آرزو دارم وداع عمر نزدیک است و دیدار آرزو دارم مرا پر خار بادا هر دو دیده، بلکه پر گل هم اگر بیروی تو هرگز به گلزار آرزو دارم قیاس روزی خود میشناسم کز گلستانت همه گل آرزو دارند و من خار آرزو دارم درت میبوسم و آن بخت کو کاندر دلت گردد که این بخشش از آن لعل شکر بار آرزو دارم ز زلفت یک گره بگشا، نه از بهر دلم، لیکن خلاصی از پی مشتی گرفتار آرزو دارم اگر شد عقل و دین در کار عشقت، سهل باشد آن هنوز اندر سر شوریده بسیار آرزو دارم نصیحت میکنی، ای آشنا، کاسوده شو خسرو چه پنداری که من این مردن زار آرزو دارم؟