امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۲۲
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ای ترا در دیده من جای خواب دیده بیخوابم از تو جای آب شب چو خوابم نیست بهر دیدنت چند سازم خویش را عمدا به خواب گل شد از عکس رخت در چشم من زاتش دل میکشم زان گل گلاب با خیال زلف و رویت چشم من نیمه ابرست و نیمی آفتاب زان لب میگون که هوش از من ببرد خون همی گریم چو بر آتش کباب از لبت دارم سؤالی، چون کنم تنگ میآید دهانت در جواب مست گشتم بسکه خوردم خون دل چون نگردم مست با چندین شراب هست خورشید قیامت روی تو خط مشکین دفتر یوم الحساب زان قیامت عالمی در جنت است بنده خسرو تا قیامت در عذاب