امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۲۱۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
بوستان جلوه در گرفت اینک گل ز رخ پرده برگرفت اینک آتش لاله برفروخت ز باد دامن کوه در گرفت اینک بلبل آمد، نشست بر سر گل بینوا بود، زر گرفت اینک غنچه در پیش فاخته ز اصول سبقی تازه بر گرفت اینک ورق غنچه را که نم زده بود ورقش یکدگر گرفت اینک آب را گر چه چشمها پاک است بوستان را ببر گرفت اینک بید در لرزه گشت و تیغ کشید آب را رهگذر گرفت اینک خار چون تیز کرد پیکان را گل به برگش سپر گرفت اینک شاخ گلگون که بارگیر گل است ناگه از باد برگرفت اینک مرغ میگفت، گل نخواهد رفت لاله گوی کمر گرفت اینک ابر در گریه شد ز ناله خویش پردهای تنگ در گرفت اینک کرد بر وی سحاب ریختنی باغ را در و زر گرفت اینک طوطی آغاز شعر خسرو کرد روی گل در شکر گرفت اینک