امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۲۱۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
رسید دوش ندایی ازین بلند رواق که، ای مقیم زوایای شهربند فراق درین حضیض چرا گشتهای چنین محبوس؟ گذر چو طایر قدسی از اوج این نه طاق مناققند و ریای جمیع اهل بشر بیا به صحبت یاران بیریا و نفاق ترا به روز ازل با حبیب عهدی بود چه آمدت که فراموش کردهای میثاق؟ مرو به قول مخالف به هرزه راه حجاز وگرنه راه نیابی به پرده عشاق کسی که مسکن اصلیش عالم علویست چه میکند به خراسان، چه میرود به عراق؟ ز خویش بگذر و باز آی سوی ما، خسرو که نیست خوشتر از این جای در همه آفاق