امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۲۰۹
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
چو مهر میکند از مشرق پیاله طلوع شود منور از انوار او جهان مجموع جهان پیر چو روشن شد از فروغ قدح چه باک، اگر نکند آفتاب چرخ طلوع؟ جماعتی که به تقوی و شرع میکوشند چرا به باده پرستی نمیکنند شروع؟ کتاب فقه ندانند در مدارس ما دریغ عمر که شد صرف در اصول و فروع فقیه شرع که ما را به میکند تکفیر به عمر خویش نکرده ست سجدهای به خضوع چو نامهای بنویسم به سوی دلبر خویش فمنه امن قلبی علی کتاب دموع مگوی پند به خسرو ازو گذر، واعظ که بند خلق بود نزد مست نامسموع