امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۲۰۷
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
چون سبزه بر دمید ز گلزار یار خط دارم غبار خاطر از آن مشکبار خط جانا، محقق است که جز کاتب ازل بر برگ لالهات ننوشت از غبار خط یاقوت جوهر دهنت آب زندگیست کز وی مدام زنده بود خضروار خط مشک خطت که هست روانتر ز آب جوی بر خواندهام ندیده شد، ای گلعذار، خط از تو دلم به باغ و بهاری نمیکشد باغ من است روی تو و نوبهار خط یارب، چه خوش به خامه تقدیر دست صنع؟ بنوشته است بر ورق روی یار خط خسرو، چه وجه بود که نادیده روی او آرد لبش به خون من دلفگار خط