امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۱۶۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
آن سخن گفتن تو هست هنوزم در گوش وان شکر خنده شیرین تو از چشمه نوش گریه میآیدم از دور به آواز بلند که ازان گریه نمیآیدم آواز به گوش سر و قد، از چمن سبز به بیرون چه روی؟ سر برون نازده از لالهتر مرزنگوش دوش در خواب بدیدم رخ چون خورشیدت نیم شب روز شد از شعله آهم شب دوش ای به خشم از بر من رفته و تنها خفته چشم را گوی که چندین طرف خواب بپوش خسروا، گرم برون میدودت خواب از چشم دیگ دل شد مگر از پختن سودا خاموش