امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۱۱۷
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
گشادی چشم خواب آلود را باز در فتنه به عالم کردهای باز به دور ماه رویت زلف شبرو پریشان کاری اکنون کرد آغاز خط سبزت، اگر نه خضر وقت است چرا شد با لب جان بخش دمساز؟ به بستان گر روی، در سجده آید به پیش قامتت سرو سرافراز ربودی دل ز من، وانگه سپردی به دست طره دلدوز غماز چه جای جان که بر دل میزند تیر؟ چو گردد ترک چشمت ناوک انداز اگر ندهی به عمری کام خسرو روا باشد، به غیر او مپرداز