امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۱۱۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
رخ گل خوش است و از وی رخت، ای نگار، خوشتر چه بود؟ گلی که رویت ز دو صد بهار خوشتر چه روم به باغ و بوستان چو گلی به تو نماند ز گلی که بیتو بینم به دو دیده خار خوشتر به یکی سخن که گویی بزید دوباره مرده که ز آب زندگانی دو لبت دوبار خوشتر چه خوش است یک کرشمه ز برای مردن من که اگر زیم به دیدن، یکی از هزار خوشتر چه کمان کشی دو چشمم به دو تیر چار کردن که گر آید از تو گردی دو من و چهار، خوشتر منم و شبی و با دل همه شب حکایت او که غم دراز گفتن به شبان تار خوشتر چه روم به خاک، جانم کند این سخن به حسرت که براین تن زمینی ره آن سوار خوشتر غم هجر راست ذوقی که به وصف کس نیاید تو اگر شراب خواری، ز میت خمار خوشتر چو غلام تست خسرو، زید و بمرد، فریاد تو ازین دو گوی پیشت که کدام کار خوشتر؟