امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۱۰۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ای شهسوار، دست به سوی عنان مبر بر صید تیر مفگن و از خلق جان مبر چون در شکار بر سر آهو گذر کنی چشمت بس است، دست به تیر و کمان مبر در جعد چون کمند تو من صید لاغرم آزرده میشوم، به زمینم کشان مبر دانی که چند دست دل اندر عنان تست آن دست نازنین، به دوال عنان مبر چند از مه و ستاره تو تنها شنیدهای شرمی بدار و نام کسان بر زبان مبر گفتی که نیست یاد منت، از خدا بترس بر من که سوختم ز فراق این گمان مبر دل بردهای، بیا، شه مردم شکار، وه تن لاغر است طعمه زاغ استخوان مبر سودی بکن، همین که بیایی به سوی من صبر و قرار خسرو مسکین زیان مبر دل بردهای، بیا، شه مردم شکار، وه تن لاغر است طعمه زاغ استخوان مبر سودی بکن، همین که بیایی به سوی من صبر و قرار خسرو مسکین زبان مبر