امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۰۹۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
خوش بود باده گلرنگ در ایام بهار خاصه در سایه گلهایتر اندام بهار عاشق زار بهار است نهانی سوسن لیک از شرم نیارد به زبان نام بهار بر چمن بود بسی وام بهار از زر و سیم غنچه بگشاد گره تا بدهد وام بهار بعد ازین بینی در سایه هر سرو بلند مجلسی کرده جوانان میآشام بهار هوشیار اوست به نزد همه اهل معنی که به مستی گذراند سحر و شام بهار به غنیمت شمر، ای دوست، اگر یافتهای روی زیبا و میروشن و ایام بهار از پی خوردن میبا سخنان خسرو باد میآرد ازان روی تو پیغام بهار