امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۰۷۹
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
جانی، ندانم این چنین با زندگانی، ای پسر کز خوبرویان جهان با کس نمانی، ای پسر دل میبرد رفتار تو، خون میکند گفتار تو حیرانم اندر کار تو بر چه سانی، ای پسر زرین کمر بالای سر جعدی فروتر از کمر ره میروی وز جعدتر جان میفشانی، ای پسر کشتی، اگر دل برکنی، مردم اگر دور افگنی زیرا که هم جان منی، هم زندگانی، ای پسر گر هیچ رویی چون سمن، ز آیینه بینی یک سخن چون تو به روی خویشتن حیران، نمانیای پسر بهر چو تو مردافگنی، کردم فدا جان و تنی گر چه تو قدر چون منی هرگز ندانی، ای پسر چون نیست صبر از روی تو، هر ساعتی بر بوی تو چون سگ دوم در کوی تو، گر چه نخوانی، ای پسر آزرده جانی را مکش، بیخان و مانی را مکش مسکین جوانی را مکش، تو هم جوانی، ای پسر خسرو درین بیچارگی دارد سر آوارگی در کار او یکبارگی نامهربانی، ای پسر