امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۰۷۶
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ای بر دلم از فراق صدبار ناگشته به وصل شاد یک بار در بارگه وصال خویشم از لطف نمیدهی دمی بار شب تیره و بار و خر شده لنگ ترسم نرسد به منزل این بار بلبل به هوای بوستان سوخت وین خار نمیدهد گلی بار باران سعادت الهی از بهر عطا به خسروت بار امید به کس ندارم، الا بر رحمت و لطف ایزد بار خسرو که ز فرقت تو سوزد روزی نظری به سوی او دار