امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۰۷۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
چنان چشمی ز رویم دور میدار چنینم خسته و رنجور میدار همی کن باد رعنایی زیادت چراغ عاشقان بینور میدار برون شد پای مستوران ز دامن تو دلها میبر و مستور میدار دلم را سوختی از دوری خویش دلم میسوز و خود را دور میدار کسی کاحوال من بیند، دهد پند که بر خود عقل را دستور میدار من از جان بشنوم پندتو، ای دوست ولیکن عاشقم، معذور میدار نگارا، چون غلام تست خسرو به چشم رحمتش منظور میدار