امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۰۷۰
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
بیا، جانا، رضای من نگهدار دمی حق وفای من نگهدار رضایت بردن دل بود، دانم تو هم لختی رضای من نگهدار همه بر دیگران قسمت مکن غم ازان چیزی برای من نگهدار مرا عشقت بلا شد، دیگران را خدایا، از بلای من نگهدار لبت ناگفته بوسیدم، خطا رفت مکش، وین یک خطای من نگهدار هر آبی کان فرو میریزی از چشم برای آشنای من نگهدار صبوری با غمش میگفت در دل که من رفتم، تو جای من نگهدار بده بوی خیالت را امانت که این بهر گدای من نگهدار مرو ترسان به کوی دوست، خسرو توکل کن، خدای من نگهدار