امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۰۶۷
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
مهری که بود با منت، آن گوییا نبود آن پرسش زمان به زمان گوییا نبود نامم که بردهای و نشانم که دادهای زان روزگار نام و نشان گوییا نبود در گلشنی که با گل و مل بودهایم خوش آمد خزان و بویی ازان گوییا نبود اول که دیدمت ز سیه رویی آن نفس گوییا نشستم دل و جان گوییا نبود یادی مکن به مردمی از بنده، پیش ازان گویند مردمان که فلان گوییا نبود دی ناگهانش دیدم و رفتم که بنگرم در پیش دیده نگران گوییا نبود صد قصه داشت خسرو مسکین ز درد خویش چون پیش او رسید زبان گوییا نبود