امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۰۵۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
گذشت مجلس عیش و خمار مینرود بماند در دلم، این یادگار مینرود شبی خراب شدم، نی ز می، ز ساقی خویش برفت آن شب و از سر خمار مینرود چه وقت بود که آمد که هیچم از خاطر طریق آمدن آن سوار مینرود چرا نمردم در زیر پای گلگونش هنوز از دلم این خارخار مینرود همان زمان که برون شد، رقیب را گفتم که رفتنی دگر است، آن نگار مینرود جفای ساقی ما را خبر که بیرون رفت که کس ز مجلس ما هوشیار مینرود چنین بهاری و من هم به بوی او، چه کنم که این هوس ز نسیم بهار مینرود ز گوش خسرو آن زخم چنگ و نای برفت دلی ز سینه فغانهای زار مینرود