امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۰۳۰
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
عشاق دل غمزده را شاد نخواهند خوبان تن ویران شده آباد نخواهند آنان که به سر رشته زلفی برسیدند گردن ز چنان سلسله آزاد نخواهند قومی که حق صحبت مجبوب شناسند در جور بمیرند و ز کس داد نخواهند گویند «چرا سوی گل و مل نگرانی»؟ این بیغمی است از من ناشاد نخواهند در دام تو مردیم، و به روی تو نگفتیم کازادی گنجشک ز صیاد نخواهند از باد همین بوی تو آید که برد جان آن گل که چو رویت بود از باد نخواهند خسرو، ز دل خویش مجو حرف سلامت کاین قصه شیرینست ز فرهاد نخواهند